« 500 » رك : همان ، پىنوشت شماره 68 . « 501 » زكريا بن عبد الله طيفورى ، در بغداد متولد شد و در آنجا نشو و نما يافت . نزد پدر خود علم طب آموخت و در عمل بر همه همگنان خويش فايق آمد . زمان شهرت و ترقى وى مقارن با زمان المعتصم باللّه عباسى است . نيز از مقربان افشين بود . « 502 » شعانين ، عيدى است يك هفته پيش از فصح . آخرين يكشنبهء صوم الاربعين يا صوم الكبير . « 503 » كلمهء « جعل » كه در آيه به كار رفته است به معناى قرار دادن و آفريدن است ، بنا بر اين مقصود از كلمهء مجعول در اينجا معناى مصطلح در زبان فارسى نيست . « 504 » متن : تاودورا . « 505 » « لامس سو » يا « لامس » رودى است در جنوب تركيهء آسيايى ( كليكيا ) كه از كوههاى طوروس سرازير مىشود و در ناحيهء ميان باياس و مرسين به درياى مديترانه مىريزد . اعراب و روميان ، اسيران جنگى را در ساحل اين رود مبادله مىكرده‌اند . ( المنجد ) « 506 » رك : كتاب حاضر ، دولت نهم پىنوشت شماره 3 . « 507 » ر : قبنط و فنبظ . « 508 » نفط نيزهء آتش زنه . « 509 » قومس معرب كومش . نام ناحيهء وسيعى واقع در ذيل كوههاى طبرستان ، در بين رى و نيشابور ، قصبهء مشهور آن دامغان است . ( فرهنگ معين ) « 510 » مراد بختيشوع سوم پسر جبرئيل دوم است . « 511 » كنيهء او ابو زيد بود . به لاتينى او را آنيتيوس گويند . حنين در سال 194 ه . ق زاده شده و در سال 260 درگذشت . « 512 » رك : كتاب حاضر ، دولت هفتم ، پىنوشت شماره 144 . « 513 » اسرائيل بن زكريا الطيفورى . « 514 » كاتوليكوس . عنوانى مذهبى در بعضى كليساهاى شرقى بالاخص عنوان رؤساى مذهبى ارمنستان ، حبشه و گرجستان . ( دايرة المعارف فارسى ) . « 515 » مراد حبيش بن حسن است . او متنهاى يونانى بقراط و كتاب گياهشناسى ديوسكوريدس را ترجمه كرد . حبيش را « اصم » مىگفته‌اند . « 516 » جعفر نام متوكل بود و اين غلامان به او نسبت داشتند . « 517 » شايد نام گروهى از غلامان باشد منسوب به يكى از سرداران ، شايد هم از كلمهء شاكر ،